"Mijn vader noemde Keurslager worden zijn beste keuze ooit en ik geloof nog altijd in het concept.
"Net zoals in ons ambacht in het algemeen hebben ook de Keurslagers nood aan verjonging. Het is een vaststelling. Het is belangrijk om via nieuwe, jonge collega’s nieuwe impulsen te krijgen. Ik stel mezelf vaak in vraag en probeer niet altijd hetzelfde te doen, maar ik betrap er me toch op dat je soms de makkelijke, bekende weg kiest. Je hebt al veel gezien, je bent niet zo snel meer verrast … wij hebben meer professionele jaren achter ons dan er nog voor ons liggen (lacht). Dan is het soms aantrekkelijk om voor het vertrouwde te kiezen, terwijl het net de jeugd is die ons dwingt om verder te kijken dan wat we al denken te weten.”
Op maat van Landegem
"Het neemt niet weg dat we hier een mooi werk neerzetten. Op maat van onszelf en van Landegem. Het is een tijdje een streven geweest om echte mastodontzaken uit te bouwen, maar hier wonen 2500 mensen en we hebben nog een collega verderop. Toen we zeven jaar geleden de winkel verbouwd hebben, zijn we bewust dus niet groter gegaan."
"Wij werken nog echt volop mee in de zaak. Ons team is met drie vaste medewerkers en een zestal flexi's niet supergroot, dus dat moet ook. Dat zijn keuzes die je maakt. Kan het anders? Zeker. Iedereen moet zelf aanvoelen wat kan en wat hij of zij wil. Onze manier van werken zorgt bij mezelf ook voor voldoende mentale rust. Dat is belangrijk. Al werk ik momenteel zeven op zeven en ben ik eigenlijk op zoek naar een rechterhand."
Restaurantniveau
"Het is altijd de bedoeling geweest om naar een restaurantniveau te streven. Onze dochter Femke is souschef en werkt twee dagen per week mee, dat helpt zeker, maar ook daarvoor al. We maken zoveel mogelijk zelf, we versnijden het vlees, we bereiden gerechten … Onlangs kwam ik in een supermarkt waar óók twee chefs in een open keuken dagschotels stonden te maken. Ja, dan moet je zelf natuurlijk wel scherp blijven.”
"Ik heb traiteuropdrachten, de bereidingen, de zelfgemaakte charcuterie … het is wel wat als je het allemaal optelt. Al is ook dat geëvolueerd, door selectiever te zijn in de feesten die we doen, door ons anders te organiseren. Opnieuw: een mens maakt keuzes."
Mondiger en kieskeuriger
"Medewerkers zoeken, vinden en aan boord houden is vandaag de grote uitdaging. Ik kan natuurlijk vergelijken met de tijd van mijn ouders, en toen ging het er anders aan toe. Ook wat klanten betreft trouwens: de mensen zijn mondiger en kieskeuriger. Ik begrijp bijvoorbeeld niet dat je hier in een assortiment staat om 'u' tegen te zeggen en vertrekt zonder aankoop omdat de balletjes in tomatensaus net op zijn. Maar ik verbaas me er net zo goed over dat men hier soms met vier gerechten vertrekt voor vier mensen, omdat elk gezinslid iets anders eet 's avonds. Ik lustte als kind geen witloof maar daar hield mijn vader geen rekening mee (lacht)."
"De maatschappij is niet meer dezelfde natuurlijk. En het is normaal dat de dingen veranderen. Toen wij startten, namen we twee weken verlof per jaar. Dat was het. Voor mijn vader was het 'bij de zaak zijn en niets anders'. Wij nemen tegenwoordig ook twee keer vakantie. Dat is goed. Pas op: mijn werk blijft mijn leven hoor. Samen met Kristel doe ik alles voor de zaak. Dat zal ik mezelf in elk geval nooit moeten verwijten. Wij hebben het zo geleerd: als er handen te kort zijn, eerst kijken of je het zelf niet kan. Het is ook een beetje de aard van het beestje natuurlijk."
Genieten
"Ik blijf dit een absolute topstiel vinden. 's Morgens, zonder mensen, gewoon alleen bezig zijn, de lege toog vullen en perfect klaarzetten, het resultaat zien net voor je de deuren opent … Het zou jammer zijn als ons ambacht verloren ging. Ik geniet er nog altijd van. Absoluut. We fietsen vaak en ik let op mijn gezondheid, dus ik wil dit nog een tijd op een goede manier kunnen. Zeer zeker.”
Keurslagerij Dobbelaere,
Stationsstraat 58, 9850 Landegem